Posts tonen met het label Gedicht. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gedicht. Alle posts tonen

dinsdag 2 december 2014

Het teken is al gegeven


De stem van de engel nog in haar oren,
gaat Maria op reis,
want geloof is uit het horen
en het teken eerst dan bewijs.

De wereld is niet veranderd,
de weg is gewoon nog de weg,
maar het wonder is al ophanden,
de kiem van vernieuwing gelegd.

Als een duif naar de til gevlogen
komt haar groet bij Elizabeth aan. –
O Maria, mijn kind heeft bewogen,
heeft het ongehoorde verstaan! –

Zie, het teken is al gegeven,
die wil horen laat God ook zien:
de onvruchtbare zwelt van leven,
God bevestigt: alles wordt nieuw.

De hoogmoedigen worden vernederd,
de eenvoudigen worden verhoogd,
zingt Maria, zij zingt van de vrede,
de Naam van de Heer’ zij geloofd!

Inge Lievaart

maandag 1 december 2014

Verwachten wordt aanschouwen

Zoals de ouden eens Gods Zoon verwachtten,
het heil van God voor zondaars toebereid,
en door de Geest geleid in hun gedachten,
Hem zagen als hun hoogste zaligheid …

En hoe zij Hem in moeite en in strijd
verwachtten in de lijn van hun geslachten,
in uitzien naar Zijn komst hun hart verblijd,
zich bindend aan Gods Woord met al hun krachten…

Zó mogen wij in Bethlehem aanschouwen,
hoe God Zijn Zoon ons gaf ten offerlam,
opdat wij vast geloven en vertrouwen,
dat Hij de schuld en zonden ván ons nam!

In Hem, de Troost in leven en in sterven,
mag u, mag ik de zaligheid beërven!

Joke van Sliedregt

zondag 30 november 2014

Advent

De morgen is gekomen, maar nóg, Heer, is het nacht.
De ster heeft wel geschenen, maar U heeft men veracht.
De engelen, zij zongen, maar wie hoort nú hun lied?
De herders knielden neder, maar wij, Heer, doen dat niet.

Wij trekken door woestijnen, maar òns geleidt geen ster.
Omdat wij U niet zoeken, blijft ook Uw licht ons ver.
Maar zijt Gij niet gekomen voor ’t volk, dat U niet zocht?
En hen, die U niet kenden, die hebt Gij vrijgekocht.

’t Is weer Advent en stralend ontsteekt Ge Uw grote licht.
Wij staan met blinde ogen – Heer, open ons gezicht!
En open onze oren, opdat uw vredegroet
onze nú stomme monden, voor eeuwig danken doet!

woensdag 15 oktober 2014

Kasten vol Liefde.

Je hoeft je huis niet op te poetsen
als je de deur voor Jezus open zet
Hij heeft ieder hoekje gezien
en kent elke verborgen plek.

Laat Hem maar rustig binnen
Al is je huis in slechte staat
Jezus helpt je om het op te knappen
Hij weet hoe het worden gaat.

Van de kelder tot de zolder
kamer, keuken, in iedere kast
weet God wat er is verborgen
Hij ziet zelfs het stof onder de mat.

Als Jezus bij je binnen mag komen
gaat Hij samen met jou aan de slag
kast voor kast en kamer voor kamer
en alleen als het voor jou mag.

Niets zal Hij zo maar openbreken
met geweld of grof geschut
geen enkele deur zal Hij forceren
Hij vult je huis met Liefde, vrede en rust.

Soms moet je huis worden afgebroken
tot de grond toe gelijk gemaakt
met een nieuw fundament van Jezus Christus
weet je dat je huis stevig staat.

Zo bouw je samen aan een prachtige villa
ontstaan door genade, puur en echt
met kasten vol Liefde om uit te delen
aan ieder mens op jouw levensweg.

Auteur: Onbekend.

Wilt u mij polijsten Heer?

Wilt U mij polijsten Heer?
Zodat ik als een diamant, mag
schitteren  en stralen.
Ik bid U wilt alle scherpen kanten,
en oneffenheden van die ruwe,
ongeslepen brok harde steen,
bewerken en eraf halen?
Als U mij polijst, dan word ik prachtig,
al doet het pijn, slijpt U mij maar.
U bent de allerbeste diamantbewerker,
die er is, goed en waarachtig.

De stilte zingt U toe

De stilte zingt U toe o Heer.
Wij kennen nog zo weinig stilte meer.
Het oude lied van stil verlangen
wordt door veel lawaai vervangen.

Waar blijft het stille hemels lied
dat onze God nog hulde biedt.
Waar klinkt nu nog het lied van stilte?
Verstoord wordt het door onze kilte.

De vogels pogen nog te kwinkeleren.
Willen ons het hemels lied nog leren.
Maar wij mensen blijven horend doof
in een onverschillig ongeloof.

De stilte zingt U toe o Heer.
Geef ons het oude lied toch weer.
Een psalm die klinkt door aards geweld
en steeds opnieuw Gods lof vertelt.

vrijdag 14 maart 2014

Voorbereiding

Hun harten voelden zij als boeken
in Gods geduchte hand gelegd,
en wisten, dat Hij al hun slecht
gedrag gerecht zou onderzoeken.

Zij lazen bang en hunkrend mee,
en zagen wat Zijn vingers wezen.
Was er niets goeds? Hun schaamte en vreezen
groeiden tot een verschroeiend wee.

God had de boeken dicht gedaan,
en zou het groote vonnis spreken.
Toen dorst hun stem de stilte breken:
O Heere Jezus, neem ons aan!

En ’t bonzend hart, dat ze in zich vonden,
was vlekkeloos en zonder zonden.

Willem de Mérode (1887-1939)

zondag 2 maart 2014

Golgotha en avondmaal


Ik stond in gedachten bij het kruis.
Maar hoe stond ik daar?
Stil kijkend - en flink achteraf.
Nam ik het op voor Hem?
Was dat maar waar......
Ik keek alleen en wachtte af.
Rondom mij groot rumoer;
het schelden en jouwen namen
toe in kracht.
Gestimuleerd door priesters,
schriftgeleerden.
Ze hitsten op - hen - die zich
ooit bekeerden -
zich sterk bewust van Abrahams
geslacht.

Ik stond daar......
maar koos geen partij.
Dat deed Hij wel,
Hij koos voor mij!
Legde Zijn leven af,
kocht mij zo vrij!

Kan ik Zijn vraag: Gedenk Mijn dood
nu nog negeren?
Kan ik Zijn avondmaal met wijn en brood
de rug toekeren
opnieuw mij tussen 't volk verschuilen
door niet op te staan?
Opnieuw geen keuze maken.....
Is Zijn werk vergeefs gedaan?
Nee toch?
De dienaar zegt: Kom -alles is gereed -
Christus nodigt u allen te gedenken
hoe Hij leed.
En stil denk ik:
Door Zijn dood werd ook mijn schuld,
mijn twijfel weggedaan.
Waar Hij mij vrijkocht - mag ik in Zijn
vrijheid gaan
gedenken en geloven, de verzoening
door Zijn dood.
Zichtbaar, tastbaar door aanname van
wijn en brood.

donderdag 6 februari 2014

Fluistering van woorden

In de stilte aan het water
uitzicht op de wijde zee
kan de rust mij overspoelen
geeft Hij mij Zijn vrede mee

Met mijn hart tot Hem verheven
adem ik Gods liefde in
zoekend naar de juiste woorden
voor de God die ik bemin

Ik wil spreken van mijn liefde
wil vertellen van mijn pijn
en bespreken mijn problemen
‘k voel mij zo ontiegelijk klein

Breekbaar sta ik bij het water
het is stil en ik bedenk
dat Hij slechts tot mij kan spreken
als ik Hem de ruimte schenk

Ik wacht af, terwijl ik luister
met de oren van mijn ziel
hoor een fluistering van woorden
waarna ik eerbiedig kniel

‘k Hoor de Vader tot mij zeggen
hoe intens Hij  van mij houdt
en mijn lippen vormen woorden
’t zijn momenten als van goud.

vrijdag 31 januari 2014

Als jij vandaag Zijn stem hoort...

Als jij vandaag Zijn stem hoort
zul jij het nog verstaan
Begrijp jij het dan woord voor woord
en raakt het jou nog aan
of ben jij te ver afgedwaald
getrokken door de nacht
als jij door God wordt ingehaald
wordt Hij dan nog verwacht?

Als jij vandaag Zijn stem hoort
de Vader tot jou spreekt
Zijn waarheid ieder plan verstoort
jouw eigen wil doorbreekt
zal ‘t hart dan nog wel opengaan
geef jij voldoende tijd
bied jij Hem nog de ruimte aan
ben jij dan toch bereid?

Als jij vandaag Zijn stem hoort
zul jij dan openstaan
en doen wat Vader God bekoort
is ’t oude van de baan?
Zeul jij nog met jouw zondenlast
het onheil tegemoet
of klamp jij je aan Vader vast
wordt Hij oprecht begroet?

Als jij vandaag Zijn stem hoort
als fluist’ring in jouw oor:
“Ik breng het ware leven voort”
vindt Hij dan nog gehoor?
Ontkiemt Zijn woord in goede grond
en groeit het hemelhoog
en stroomt Gods woord vanuit jouw mond
voorbij de hemelboog?

Als jij vandaag Zijn stem hoort…...

Alie Holman

donderdag 30 januari 2014

Geef kleur aan je leven

Laat je leven zijn een kleurrijk mozaïek!
Laat je levenslust naar buiten stralen.
Lach en zing, en uit je in muziek:
vreugde laat zich vrij en blij vertalen.

Leef vanuit de Bron die water biedt:
Lévend water, rein en toch vol kleuren.
Breng maar liefd' en hoop bij pijn, verdriet,
en probeer de ander op te beuren.

Wie zó leeft tot eer van onze Heer,
is een kleurrijk mens op deze aarde
en brengt zijn gehele levenssfeer
in contact met positieve waarden!

Discipel

Laat mij als een Petrus zijn,
als een steenrots in de golven.
Sterk, standvastig, niet bedolven
door een vloed van vrees en pijn.

Gist'ren was ik Judas weer,
heeft mijn mond U, Heer, verraden;
zocht mijn hart alweer het kwade,
heb ik U opnieuw bezeerd.

Morgen zal ik Thomas zijn,
vol van ongeloof en twijfel,
met een hart dat telkens weifelt
tussen zekerheid en schijn.

Laat mij als een Petrus zijn,
vol geloof en vol verlangen.
Ook híj werd door vrees bevangen;
Zijn geloof was óók soms klein.

Laat mij, Heer, op mijn terrein,
middenin dit aardse leven,
U mijn hart, mijn liefde geven,
en zó Uw discipel zijn.

zaterdag 18 januari 2014

Wees stil, mijn ziel!


Toen ik mijn twijfel had tot rust gebracht,
Begon mijn ongeloof zijn lied te zingen:
‘Waar is de grond, de vaste grond der dingen,
waarop gij hoopt?’ - Ik zuchtte en zeide zacht:

‘Stil, stil, mijn kind! Ga slapen, het is nacht.
Gij zoudt mijn pas ontslapen twijfelingen
ontwaken doen’ ...  Maar klagend bleef het zingen,
en schreiende herzei mijn ziel de klacht:

‘Waar is de grond? Waar mijner hope grond?
Waar het bewijs der onzienlijke zaken?’
Wees stil, mijn ziel! Zou aan Gods horizon
nog niet het licht van Zijn genade naken?
Die mij den naren nacht, dien ik doorwake,
doet wijken - ach wanneer? - voor blijden morgenstond?

Jacqueline E. van der Waals
1

zaterdag 11 januari 2014

Een stukje eeuwigheid


Tastend zoek ik naar verwoording
Wat zich in mijn diepste roert
Als het Woord mijn ziel vervoert
En mij houdt in zijn bekoring

Als God tot mijn ziel gaat spreken
Worden al mijn zinnen stil
Hoor ik naar Zijn heilige wil
Is mijn tegenstand geweken
Mag mijn rusteloos hart bekomen
Van zijn eindeloze strijd
In een stukje eeuwigheid
Waar genadebeken stromen

In dit zijn met Christus samen
Valt Zijn liefde mij ten deel
Vult Zijn Geest mijn hart geheel
Zeg ik enkel zachtjes amen


Joke van Sliedrecht


zaterdag 4 januari 2014

Van harte wens ik u Zijn zegen

Het nieuwe jaar met Hem beginnen,
wat er ook komen gaat dit jaar.
Hem en onze naasten beminnen,
bidden dat Hij ons voor 't kwaad bewaar.
O Heer, ontferm U over allen,
geef ons genade, geef ons kracht.
Dat wij van U mogen getuigen,
een licht zijn in de duist're nacht.

Van harte wens ik u Zijn zegen,
dat wij elkaar zijn toegewijd,
samen met Hem gaan op Zijn wegen,
op weg gaan naar Zijn heerlijkheid.

Melodie: LbvK 390
'k Wil o God mijn dank betalen.

Petra Groeneveld

Ontmoetingen



Door niemand is Hij gezien,
maar van de ervaring is zeker
ieder die Hem ontmoet,
de vertrooster, de Geest.

In de diepte van de vertwijfeling,
van de schrik over onszelf,
is Hij onder ons,
een hand van liefde
die ons opvangt
die ons opwaarts tilt.

In de nacht van het verdriet,
de eenzaamheid van de pijn,
is Hij om ons heen,
een onvermoed schijnsel,
een lichtkring die ons beschermt.

In de smart om die stierven,
in dat scheurend besef van nooit-meer,
laat Hij zich kennen:
de onzichtbaar blijvende
die moederlijk troost.

Op de weg van dag na dag
is Hij de stem voor ons uit
die ons tot zich lokt;
als wij achterblijvende
afbuigen naar rechts
of dwalen naar links,
Hij brengt ons terecht.

Hij doet ons voortgaan in het besef
dat de wachtende dood,
zo verafschuwd om wat Hij vernietigt,
ons niet kan scheiden van
het hart van de liefde,
het hart van Christus,
het hart van God.

Inge Lievaart

donderdag 2 januari 2014

Schaduw

De kale tak voor het raam
werpt schaduw op mijn papier
en schaduw van daar naar hier
en omgekeerd zie ik groot
een zelfde slagschaduw staan:
de tak van mijn winterbestaan
getekend door de dood.

(Inge Lievaart, Naseizoen, blz. 42)

De Schepper


Gij zijt van eeuwigheid en nooit begonnen;
van al wat leeft de vloeiende Fontein;
het eeuwig Licht, veel klaarder dan de zonnen,
die door Uw licht eenmaal ontstoken zijn.

De zuiv’re luchten hebt Gij uitgesponnen
en ’t hemelblauw welft als een teer gordijn.
Gij zijt de Sterke, nimmer overwonnen,
al spuwt de boze met zijn hels venijn.

Gij schenkt het leven aan uw creaturen.
Gij hebt voor mens en dier een woon gesticht
en telt van alle schepselen de uren.

Gij roept na elke nacht het morgenlicht.
Wie kan als Gij het groot heelal besturen?
Niets is verborgen voor Uw aangezicht.

M. Nijsse

Jezus

Gij zult het Kind de naam van ‘Jezus’ geven.-
Dat is van eeuwigheid in onze tijd gevat;
die naam betekent zaligheid en leven,
een hemels licht, dat straalt op ‘t donkerst levenspad;
die naam betekent vreugde in het lijden,
want Jezus schenkt u troost als alles in u schreit;
en wie gevangen is, wil Hij bevrijden,
Hij is de zege in de ongelijke strijd.
God geeft Zijn eigen Zoon de naam van mensen,
Hij voert Zijn volk in vrijheid, als een Jozua,
ontsluit voor hen gesloten hemelgrenzen,
want Jezus - dat is Bethlehem èn Golgotha!

Nel Benschop

De kunst van het loslaten

Ik bracht mijn zorgen bij de Heer
om ze aan Hem te geven.
Ik bad voor dat wat moeilijk was;
ik wilde graag blij leven.
Maar toen ik daarna verder ging
en alles had beleden,
toen voelde ik een groot verdriet:
mijn last was niet verdwenen!
“Waarom nam U mijn zorg niet weg?
Heer, wilt U niet verhoren
Wat ik U vroeg in mijn gebed?”
Toen hoorde ik deze woorden:
“Ik wil je helpen, o mijn kind;
je last mag je Mij geven,
en al je zorgen neem Ik op Mij,
op heel je weg door ’t leven.
Doch weet één ding, onthoud het goed:
Jouw tobben zal niet baten.
Je lasten kan Ik dragen slechts
Als jij ze los wilt laten.”

Corrie ten Boom