Ik ben maar een moeder en meer ben ik niet,
Een vrouw net als andere met vreugde en verdriet.
Een moeder, die hoopt dat haar kind de weg naar geluk in het leven vindt.
Ik vraag jou alleen maar , dat jij nooit vergeet, dat ik als je moeder ook niet alles weet.
En als ik eens faalde en dat deed jou verdriet, ach, ik ben maar een moeder en meer ben ik niet.
Ik probeerde jou alles te geven, neem dat van je moeder maar aan.
En wat ik ook deed in jouw leven, ik heb het voor jouw bestwil gedaan.
En zei ik soms nee op jouw vragen, en ben jij soms dagen van slag.
Dan was dat niet om jou te plagen, maar omdat mijn hart dat zo zag.
Ik ben maar een moeder, en meer ben ik niet.
donderdag 27 maart 2014
vrijdag 14 maart 2014
Voorbereiding
Hun harten voelden zij als boeken
in Gods geduchte hand gelegd,
en wisten, dat Hij al hun slecht
gedrag gerecht zou onderzoeken.
Zij lazen bang en hunkrend mee,
en zagen wat Zijn vingers wezen.
Was er niets goeds? Hun schaamte en vreezen
groeiden tot een verschroeiend wee.
God had de boeken dicht gedaan,
en zou het groote vonnis spreken.
Toen dorst hun stem de stilte breken:
O Heere Jezus, neem ons aan!
En ’t bonzend hart, dat ze in zich vonden,
was vlekkeloos en zonder zonden.
Willem de Mérode (1887-1939)
in Gods geduchte hand gelegd,
en wisten, dat Hij al hun slecht
gedrag gerecht zou onderzoeken.
Zij lazen bang en hunkrend mee,
en zagen wat Zijn vingers wezen.
Was er niets goeds? Hun schaamte en vreezen
groeiden tot een verschroeiend wee.
God had de boeken dicht gedaan,
en zou het groote vonnis spreken.
Toen dorst hun stem de stilte breken:
O Heere Jezus, neem ons aan!
En ’t bonzend hart, dat ze in zich vonden,
was vlekkeloos en zonder zonden.
Willem de Mérode (1887-1939)
zondag 2 maart 2014
Golgotha en avondmaal
Ik stond in gedachten bij het kruis.
Maar hoe stond ik daar?
Stil kijkend - en flink achteraf.
Nam ik het op voor Hem?
Was dat maar waar......
Ik keek alleen en wachtte af.
Rondom mij groot rumoer;
het schelden en jouwen namen
toe in kracht.
Gestimuleerd door priesters,
schriftgeleerden.
Ze hitsten op - hen - die zich
ooit bekeerden -
zich sterk bewust van Abrahams
geslacht.
Ik stond daar......
maar koos geen partij.
Dat deed Hij wel,
Hij koos voor mij!
Legde Zijn leven af,
kocht mij zo vrij!
Kan ik Zijn vraag: Gedenk Mijn dood
nu nog negeren?
Kan ik Zijn avondmaal met wijn en brood
de rug toekeren
opnieuw mij tussen 't volk verschuilen
door niet op te staan?
Opnieuw geen keuze maken.....
Is Zijn werk vergeefs gedaan?
Nee toch?
De dienaar zegt: Kom -alles is gereed -
Christus nodigt u allen te gedenken
hoe Hij leed.
En stil denk ik:
Door Zijn dood werd ook mijn schuld,
mijn twijfel weggedaan.
Waar Hij mij vrijkocht - mag ik in Zijn
vrijheid gaan
gedenken en geloven, de verzoening
door Zijn dood.
Zichtbaar, tastbaar door aanname van
wijn en brood.
donderdag 6 februari 2014
Fluistering van woorden
In de stilte aan het water
uitzicht op de wijde zee
kan de rust mij overspoelen
geeft Hij mij Zijn vrede mee
Met mijn hart tot Hem verheven
adem ik Gods liefde in
zoekend naar de juiste woorden
voor de God die ik bemin
Ik wil spreken van mijn liefde
wil vertellen van mijn pijn
en bespreken mijn problemen
‘k voel mij zo ontiegelijk klein
Breekbaar sta ik bij het water
het is stil en ik bedenk
dat Hij slechts tot mij kan spreken
als ik Hem de ruimte schenk
Ik wacht af, terwijl ik luister
met de oren van mijn ziel
hoor een fluistering van woorden
waarna ik eerbiedig kniel
‘k Hoor de Vader tot mij zeggen
hoe intens Hij van mij houdt
en mijn lippen vormen woorden
’t zijn momenten als van goud.
uitzicht op de wijde zee
kan de rust mij overspoelen
geeft Hij mij Zijn vrede mee
Met mijn hart tot Hem verheven
adem ik Gods liefde in
zoekend naar de juiste woorden
voor de God die ik bemin
Ik wil spreken van mijn liefde
wil vertellen van mijn pijn
en bespreken mijn problemen
‘k voel mij zo ontiegelijk klein
Breekbaar sta ik bij het water
het is stil en ik bedenk
dat Hij slechts tot mij kan spreken
als ik Hem de ruimte schenk
Ik wacht af, terwijl ik luister
met de oren van mijn ziel
hoor een fluistering van woorden
waarna ik eerbiedig kniel
‘k Hoor de Vader tot mij zeggen
hoe intens Hij van mij houdt
en mijn lippen vormen woorden
’t zijn momenten als van goud.
vrijdag 31 januari 2014
Als jij vandaag Zijn stem hoort...
Als jij vandaag Zijn stem hoort
zul jij het nog verstaan
Begrijp jij het dan woord voor woord
en raakt het jou nog aan
of ben jij te ver afgedwaald
getrokken door de nacht
als jij door God wordt ingehaald
wordt Hij dan nog verwacht?
Als jij vandaag Zijn stem hoort
de Vader tot jou spreekt
Zijn waarheid ieder plan verstoort
jouw eigen wil doorbreekt
zal ‘t hart dan nog wel opengaan
geef jij voldoende tijd
bied jij Hem nog de ruimte aan
ben jij dan toch bereid?
Als jij vandaag Zijn stem hoort
zul jij dan openstaan
en doen wat Vader God bekoort
is ’t oude van de baan?
Zeul jij nog met jouw zondenlast
het onheil tegemoet
of klamp jij je aan Vader vast
wordt Hij oprecht begroet?
Als jij vandaag Zijn stem hoort
als fluist’ring in jouw oor:
“Ik breng het ware leven voort”
vindt Hij dan nog gehoor?
Ontkiemt Zijn woord in goede grond
en groeit het hemelhoog
en stroomt Gods woord vanuit jouw mond
voorbij de hemelboog?
Als jij vandaag Zijn stem hoort…...
Alie Holman
zul jij het nog verstaan
Begrijp jij het dan woord voor woord
en raakt het jou nog aan
of ben jij te ver afgedwaald
getrokken door de nacht
als jij door God wordt ingehaald
wordt Hij dan nog verwacht?
Als jij vandaag Zijn stem hoort
de Vader tot jou spreekt
Zijn waarheid ieder plan verstoort
jouw eigen wil doorbreekt
zal ‘t hart dan nog wel opengaan
geef jij voldoende tijd
bied jij Hem nog de ruimte aan
ben jij dan toch bereid?
Als jij vandaag Zijn stem hoort
zul jij dan openstaan
en doen wat Vader God bekoort
is ’t oude van de baan?
Zeul jij nog met jouw zondenlast
het onheil tegemoet
of klamp jij je aan Vader vast
wordt Hij oprecht begroet?
Als jij vandaag Zijn stem hoort
als fluist’ring in jouw oor:
“Ik breng het ware leven voort”
vindt Hij dan nog gehoor?
Ontkiemt Zijn woord in goede grond
en groeit het hemelhoog
en stroomt Gods woord vanuit jouw mond
voorbij de hemelboog?
Als jij vandaag Zijn stem hoort…...
Alie Holman
donderdag 30 januari 2014
Geef kleur aan je leven
Laat je leven zijn een kleurrijk mozaïek!
Laat je levenslust naar buiten stralen.
Lach en zing, en uit je in muziek:
vreugde laat zich vrij en blij vertalen.
Leef vanuit de Bron die water biedt:
Lévend water, rein en toch vol kleuren.
Breng maar liefd' en hoop bij pijn, verdriet,
en probeer de ander op te beuren.
Wie zó leeft tot eer van onze Heer,
is een kleurrijk mens op deze aarde
en brengt zijn gehele levenssfeer
in contact met positieve waarden!
Laat je levenslust naar buiten stralen.
Lach en zing, en uit je in muziek:
vreugde laat zich vrij en blij vertalen.
Leef vanuit de Bron die water biedt:
Lévend water, rein en toch vol kleuren.
Breng maar liefd' en hoop bij pijn, verdriet,
en probeer de ander op te beuren.
Wie zó leeft tot eer van onze Heer,
is een kleurrijk mens op deze aarde
en brengt zijn gehele levenssfeer
in contact met positieve waarden!
Discipel
Laat mij als een Petrus zijn,
als een steenrots in de golven.
Sterk, standvastig, niet bedolven
door een vloed van vrees en pijn.
Gist'ren was ik Judas weer,
heeft mijn mond U, Heer, verraden;
zocht mijn hart alweer het kwade,
heb ik U opnieuw bezeerd.
Morgen zal ik Thomas zijn,
vol van ongeloof en twijfel,
met een hart dat telkens weifelt
tussen zekerheid en schijn.
Laat mij als een Petrus zijn,
vol geloof en vol verlangen.
Ook híj werd door vrees bevangen;
Zijn geloof was óók soms klein.
Laat mij, Heer, op mijn terrein,
middenin dit aardse leven,
U mijn hart, mijn liefde geven,
en zó Uw discipel zijn.
als een steenrots in de golven.
Sterk, standvastig, niet bedolven
door een vloed van vrees en pijn.
Gist'ren was ik Judas weer,
heeft mijn mond U, Heer, verraden;
zocht mijn hart alweer het kwade,
heb ik U opnieuw bezeerd.
Morgen zal ik Thomas zijn,
vol van ongeloof en twijfel,
met een hart dat telkens weifelt
tussen zekerheid en schijn.
Laat mij als een Petrus zijn,
vol geloof en vol verlangen.
Ook híj werd door vrees bevangen;
Zijn geloof was óók soms klein.
Laat mij, Heer, op mijn terrein,
middenin dit aardse leven,
U mijn hart, mijn liefde geven,
en zó Uw discipel zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)