Prayer Sunday #1

LIED 266: 1-4 JdH
1
  Vader 'k wil U danken
  voor wat Gij hebt gegeven.
  Ik dank U voor Uw liefde
  zo wonder groot,
  dat U bent gekomen
  op aard voor onze zonden,
  dat U toen bent gestorven
  de bitt're dood.
2
  Dank u voor het leven,
  dat Gij ons hebt gegeven.
  Het is zo onbegrijp'lijk
  en zo veel waard.
  Heel Uwe schepping
  vol kleuren en vol leven,
  dat jubelt van Uw grootheid
  op deze aard.
3
  Dank U voor de kind'ren,
  in liefde ons geboren.
  Laat ze U toebehoren
  door 't leven heen.
  Wil U ze geleiden
  tot 't eind van alle tijden;
  dan zijn ze door Uw liefde
  nooit meer alleen.
4
  Als 'k dit wond're leven
  eens aan U t'rug moet geven,
  ben 'k niet bevreesd te sterven,
  als Gij bij mij zijt.
  Dat 'k mag binnenkomen
  in 't land van gouden stromen
  en dat 'k U lof mag zingen
  in eeuwigheid.

Er zingt een lied in mij

Er zingt een lied in mij.

Het is niet meer te stuiten.

De woorden rijen zich

en ik, ik moet ze uiten.

't Is als een barensdrang:

Nieuw leven wil naar buiten!

Het luistert aan je hart;

het tikt zacht aan je ruiten

en vraagt, zonder pretentie,

je deuren te ontsluiten.

Het is een vreugdelied,

een danklied voor het leven,

dat onlosmakelijk

met Christus is verweven.

Hij is mijn Heer en God.

Hij heeft mij opgeheven

en liefdevol mijn naam

in 't Levensboek geschreven.

Wat kan ik ánders doen

dan Hém de dank te geven!

Tel je zegeningen

Ik dank U, Heer, voor alle zegeningen
die U in 't afgelopen jaar mij schonk.
Ik dank U, Heer, voor alle blijde dingen.
Ik dank U voor het lied, dat in mij klonk.

Ik dank U voor de vele goede vrinden,
waar 'k vond een open deur, een gastvrij huis.
Ik dank U, dat men ook míj wist te vinden,
en 'k helpen mocht bij 't dragen van een kruis.

Ik dank U voor de vogels, voor de bloemen,
voor lente en zomer met hun kleurenpracht.
Ik dank U voor Uw schepping, die 'k mag roemen
als winter zich vertoont in witte vacht.

Ik dank U voor de dagelijkse plichten
-al zijn ze klein, ze dienen één belang-.
Ik dank U voor het werk dat 'k mocht verrichten
en voor de kracht, die 'k daarvoor steeds ontvang.

Ik dank U, Heer, óók voor geslagen wonden,
waardoor ik vaker Uw nabijheid zocht.
Ik dank U voor vergeving van mijn zonden
en voor Uw bloed, dat mij heeft vrijgekocht.

Ik dank U, Heer - ach, zou ik álles noemen,
ik brak de simpelheid van dit gedicht -.
Ik dank U, dat 'k in zwakheid U mag roemen
en dat 'k bestaan mag voor Uw aangezicht.

Jelly Verwaal
uit: "Open Vensters"

Begin the day with God

Begin the day with God,
Kneel down to Him in prayer,
Lift up thine heart to His abode,
And seek His love to share.

Open the book of God,
And read a portion there,
That may hallow all thy thoughts,
And sweeten all thy care.

Go through the day with God;
Whate’er thy work may be;
Whate’er thou art, at home, abroad,
He still is near to thee.

Converse in thy mind with God;
Thy spirit heavenward raise.
Acknowledge every good bestowed,
And offer grateful praise.

Conclude the day with God;
Thy sins to Him confess,
Trust in the Lord’s atoning blood,
And plead His righteousness.

Author Unknown

Onbegrijpelijk

Begrijpen kunnen wij het niet.

Het is niet te beschrijven,

hoe Hij, de Heer, het graf verliet.

Laat het bij woorden blijven.

Maar grijpen mogen wij het wél:

Dit wonder, ons gegeven.

Niet langer door zijn dood gekweld,

maar Leven, eeuwig Leven !

Als wij gegrepen zijn door Hem;

Hem volgen op zijn wegen

en luist'ren naar zijn liefdestem,

dan zijn we rijk gezegend !

Jelly Verwaal

Verborgen zegen

Wij vragen zegen en levenskracht,
voorspoed voor ons gezin, bescherming voor de nacht.
Wij vragen vrede, genezing, troost,
bidden dat uw sterke hand de pijn verdrijft, verzacht.
En al die tijd hoort U ons smeekgebed
en in uw liefde geeft U wat het beste is.

Want wat als uw zegen komt door regen
en U ons heelt door tranen heen.
Wat als die slapeloze nachten tonen,
hoe dichtbij U bent,
wat als moeite en strijd uw verborgen zegen zijn.

En als het donker het lijkt te winnen,
worden wij eraan herinnerd,
wij zijn hier, wij zijn hier niet thuis,
nog ver van huis.

Want wat als uw zegen komt door regen
en U ons heelt door tranen heen
Wat als die slapeloze nachten tonen,
hoe dichtbij U bent.

Wat als ons onvervuld verlangen,
het verdriet dat ons verlamt,
wijst op een dorst die groter is,
dan deze wereld lessen kan.
Wat als moeite en strijd,
regen en storm, verdriet en pijn,
uw verborgen zegen zijn.

Stille woorden.

Stille woorden. Wat een rare titel van een boek! Of toch niet? Het boek van E. Musser zette me aan het denken maar gaf ook een eye-opener. Boeken zijn stille woorden, die gaan spreken als ze gelezen worden. Je innerlijke stem geeft ook stille woorden. Hoe luister je ernaar? En bij mij kwam een derde idee naar voren. Welke stille woorden heeft mijn moeder mij meegegeven? Deze vraag stelde ik al in mijn blog Moederdag en door het boek Stille woorden kom ik op het antwoord. Mooi hè?!

Haar stille woorden zijn een liedje, een poëzieversje, en een eigengemaakte tekening.

Een liedje:
Ik ben een nietig musje,
Ik ben niet veel in tel,
ofschoon ik weinig waard ben,
de Heere kent mij wel.

Hij gaf mij een veren rokje
een kleedje dof en grauw,
't Beschut mij tegen regen,
't Beschermd mij tegen kou.

In 't naderen van de lente,
bouw ik mijn nestje klein,
in huis of heg of schuurdak
mijn vrouwtje staat mij bij.

Een poëzieversje
Heer, als mijn leven droevig is,
en ik ben in angst en pijn,
laat dan Uw vriendelijk aangezicht,
mijn troost en blijdschap zijn.

Laat mij toch nooit vergeten Heer,
dat U mijn niet verlaat.
maar dat Gij, wát mij overkomt
steeds met mij medegaat.